lunes, 27 de octubre de 2014

Etxauriko kontzertuen Goizargiren iritzia

0 comentarios


2014eko urriak 25 -  ETXAURI -  25 de octubre de 2014


Apaizak mezetan adierazi zuen bezala emanaldi hau Nafarroako Abesbatzen Federazioaren eskutik eta PDZHAbesbatzaren aukeraketagatik zetorren. Izan ere, herri honi zer eskertua bageneukan (hots, gure lehen sosak) eta ordainetan emanaldi hau eskaini nahi genien.


Dirudienez eguna guaxaparekin hasi zen, guaxapa ofiziala jo ta ke goiz osoan.

Denak listo bost terdietarako, eta beranduen seietan Etxarrin.

Eguraldia primerakoa eta tenorea ere halakoa.

Entsaioa aspaldian abestu gabeko batekin hasi genuen, ahotsak berotzen.

Begira, begira, MªPazi begira, guztiok erne bere aginduetara.

Gustora entzuten ginen, gustora entzuten gintuen eta oraingoan Salvari ohore: eliza atzekaldera bidali du PDZHA entzutera.

Salvari larruazala pikortzen zaio. (“A zer oparitxoa!”- zioen gerora).

Etxauriko elizara hurbildu zen ikus-entzule nahiko. Ezagunik bazegoen, etxe-artekoak, baita ezezagunak ere.  Kontzertuan musika estilo ezberdinak, hizkuntza ezberdinetan, disfrutatu izan ahal zuen pubikoak; nobedade moduan, poema irakurketa ere tartekatu zen.  Esan behar, ez zela Salvaren larruazala bakarrik pikortu egun hartan, Nocturnoek, Diret-on, Leonardoren Haleluyah eta, azkenik, betiko Boga-Bogak beste askorenak trikuaren moduan eragin baitzituen.

Mila esker Etxauri eta nahi duzuen arte!


Al igual que la semana anterior, previa al concierto, también cantamos en Misa de Etxauri. ¡Ay!  Qué distinto sonó todo: la presentación, la reflexión (la homilía), la implicación del coro. “¿Qué será, será?”- cantaba el estribillo.

Y el Concierto:

“¡Ay! Estos hombres…” “El lunes que viene lección de Barrio Sésamo: izquierda-derecha, del lado derecho- del centro- del lado izquierdo, arriba-abajo...”

Concierto precioso en cuanto a disciplina, observación, concentración, sonido, variedad musical, matices, disfrute (tanto del receptor-público como del emisor- coro) y generoso en aplausos y fotos.

Y por último: la recepción.

Algo raro ocurre en esas ocasiones  cuando a buena hora nos concentramos alrededor de una mesa puesta de ricos salados y dulces acompañados de vino (y agua).  Se olvidan las dietas y el primer círculo humano se imanta al borde de ella.  “Todos de la mesa, un paso atrás” – y algún hueco se abre y se reparten las viandas entre el resto de los círculos.

El párroco, testigo del aprecio de sus invitados, del buen humor y alguna que otra confesión compartida en voz alta, se deleita y con sonrisa bonachona comenta:
“Bueno, se ve que además de cantar tenéis un ambiente majo”.

lunes, 20 de octubre de 2014

Santo Domingo de la Calzada - Goizargiren kronika.

0 comentarios


18-10-2014 /Santo Domingo de la Calzada/ 2014-10-18

Ikasturte honetako bigarren emanaldi  honetan Errioxa aldera jo genuen, izan ere, Santo Domingo de la Calzadako katedralera.  Bai, horixe! Oiloarekin komedietan ibili ziren hartara, alegia.

Eguna udazkenekoa baino udakoa zirudien.  Arratsaldeko bostak eta eguzkia gori-gori ibilbide osoan.  Autobus gidaria, Ramon omen, betaurreko beltzak ipini eta izerdi patsetan,  atzean zeraman “jefa”-ren aginduak errespetatuz:  “Mejor que no le des al aire acondicionado”. Ramonek txisteetarako umore gutti eta noizbehinka bere lehioa irekitzen zuen arnasa hartu nahian. 

Bertaratu ginenean ezkontza baten ustekabea aurkeztu zitzaigun eta horri esker katedrala dagoen enparantza bertako elizatxo batean egin genituen beroketak.  “Jefa”-ren errieta batekin hasi ginen, oharrak geureganatu, emakumeok arnasaren gurpila aurkitu, Nocturnoen irakurketa, pianoa eta  … HERRIA KANTAK! 

“A zer hotsa, goza dezagun eto gero gerokoak”, zioen Maripazek, oilo ipurdi eta guzti.

Arratsaldeko zortziak eman ahala meza hasi genuen, sekulako kaiola modukoan abestuz. Hura ez nolanahiko kaiola! Egur ilun eta landutako zurez apaindutako eserleku zabalez baitzegoen; gure buru gainean organoa geneukan eta honen gainean arpajolearen irudia.  Arpajolea! Bat ez ezik bi ere egon bazeuden, Alajainkoa! 

Meza amaitzean aldare aurrean kokatu ginen kontzertua eskaintzeko.  Jende nahikoa bildu zen.  Arreta haundiz entzuten gintuzten  eta  pazientzia handiz gure Iñaki tenoreak prestatzen dituen programak irakurtzen zituzten. Emanaldi atsegina. Nabari zen joan zen asteazkeneko entsaioa alferrikakoa ez zela izan.  Lan txukuna eta publikoarekin batera guztiok disfrutatu genuena.

 Eo, eo, … laralalalalaLA!

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Llegamos a Santo Domingo de la Calzada a buena hora, hacia las seis y media de la tarde; tiempo de sobra para repasar las canciones, probar acústica, calentar voces, volumen del piano, cambio de formato para los Nocturnos, etc. 

La Torre nos guía hacia la catedral. El lugar tiene su encanto. Camino de Santiago, sin duda, y con bastantes visitantes.  Multitud en la plaza, a la entrada de la Catedral, ¿qué será?  Será, será… ¡Una boda!  

IMPROVISACIÓN. Don´t worry!  Be happy!

Y very happies en la capillita.  

Preludio de la Gallina.  La misa desde el presbiterio suena, o mejor, se siente distinta, se escucha extraña. Al concierto atiende un buen público atento y obediente al párroco (“apaguen los móviles y nada de visitas guiadas mientras tanto…”).  Se ve que disfrutan de la velada y aplauden, y sonríen, y se escucha un “ZORAGARRI”  y finalmente se levantan para despedirnos entre más aplausos.

Gracias. Gracias.
 
Google Analytics Alternative